به ياد آيت الله العظمي منتظري
ياد مظلومي كه باك از رنج حق گويي نداشت
با ستم هايي كه سر زد هيچ همسوئي نداشت
عارفي از كوثر نهج البلاغه باده نوش
از خدايان زمين پرواي دلجويي نداشت
موج مي زد در دو چشمش خوي خاكي زيستن
روز قدرت هم اشارت هاي ابروئي نداشت
خندههاي پر نشاطش آيتي از خلق نيك
علم و حلمش بيكران، يك ذره بدخوئي نداشت
ژرف انديشي، فقيهي، دين پژوهي نكته سنج
عقل پرور بود و افسونِ خرد شويي نداشت
نقدهايش چون زلال چشمه ها، بي ريو و رنگ
هيچ كس همپاي او اخلاص و يكرويي نداشت
شد نصيبش نصر حق از حصر ناحق اي شگفت
ورنه آن محبوب جان، پاي جهان پويي نداشت
بي خبر از خيل ياران پر كشيد از باغ سبز
از چه تنها؟ او مگر رسم پرستويي نداشت
فكر و ذكرش نقش بر آيينه ها شد اي حبيب
ياد مظلومي كه باك از رنج حق گويي نداشت
{ 1 trackback }
{ 1 comment… read it below or add one }
به ياد آيت الله العظمي منتظري
ياد مظلومي كه باك از رنج حق گويي نداشت
با ستم هايي كه سر زد هيچ همسوئي نداشت
عارفي از كوثر نهج البلاغه باده نوش
از خدايان زمين پرواي دلجويي نداشت
موج مي زد در دو چشمش خوي خاكي زيستن
روز قدرت هم اشارت هاي ابروئي نداشت
خندههاي پر نشاطش آيتي از خلق نيك
علم و حلمش بيكران، يك ذره بدخوئي نداشت
ژرف انديشي، فقيهي، دين پژوهي نكته سنج
عقل پرور بود و افسونِ خرد شويي نداشت
نقدهايش چون زلال چشمه ها، بي ريو و رنگ
هيچ كس همپاي او اخلاص و يكرويي نداشت
شد نصيبش نصر حق از حصر ناحق اي شگفت
ورنه آن محبوب جان، پاي جهان پويي نداشت
بي خبر از خيل ياران پر كشيد از باغ سبز
از چه تنها؟ او مگر رسم پرستويي نداشت
فكر و ذكرش نقش بر آيينه ها شد اي حبيب
ياد مظلومي كه باك از رنج حق گويي نداشت